Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 20 marca 2007 roku w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis określa, że przyjętą w Polsce formą jest zaświadczenie. Powinno ono być wydane wraz z dokumentem (decyzją ,umową, porozumieniem) na podstawie którego przedsiębiorca nabył prawo do pomocy. Organ wydaje zaświadczenie jeśli spełnione zostaną wszystkie warunki do udzielenia pomocy de minimis. Ich spełnienie musi nastąpić w dniu ubiegania się o pomoc, jak również w dniu jej faktycznego udzielenia lub wydania zaświadczenia.
Do wydania zaświadczenia o pomocy de minimis zobowiązany jest podmiot udzielający pomocy. Obowiązek taki wynika z prawa wspólnotowego. Państwo Członkowskie udzielające przedsiębiorcy pomocy de minimis zobowiązane jest do poinformowania o charakterze i wartości wsparcia.
Pomocą jest każde wsparcie udzielone ze środków publicznych w szczególności: dotacje, pożyczki, kredyty, gwarancje, poręczenia, ulgi i zwolnienia podatkowe, zaniechanie poboru podatku, odroczenie płatności lub rozłożenie na raty płatności podatku, umorzenie zaległości podatkowej oraz inne formy wsparcia, które w jakikolwiek sposób uprzywilejowują ich beneficjenta w stosunku do konkurentów.
Podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis. Zaświadczenia te wydaje się zasadniczo w dniu udzielenia pomocy, z wyjątkiem pomocy automatycznej tzn. pomocy w formie ulgi podatkowej udzielanej na podstawie aktu normatywnego bez wymogu wydania decyzji.
W tym przypadku zaświadczenie wydaje się w terminie 2 miesięcy od dnia udzielenia pomocy, przy czym beneficjent pomocy może wystąpić o wydanie zaświadczenia o pomocy de minimis przed upływem tego terminu.
Wystąpienie beneficjenta stanowi informację o skorzystaniu z pomocy automatycznej. Nie jest wnioskiem o wydanie zaświadczenia, gdyż jego celem jest skrócenie czasu wydania stosownego zaświadczenia. Organy udzielające pomocy publicznej wydają zaświadczenia o pomocy de minimis z urzędu. Dotyczy to także decyzji, w treści której zawarte zostały wszystkie elementy zaświadczenia, wtedy decyzja wydawana z urzędu zastępuje stosowne zaświadczenie.
Nie ponosimy opłat skarbowych
Opłacie skarbowej podlegają tylko zaświadczenia, które wydawane są na wniosek zainteresowanego, należy zatem stwierdzić, że zaświadczenia o pomocy de minimis, wydawane na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie zaświadczeń o pomocy de minimis, nie będą podlegały opłacie skarbowej, ponieważ są wydawane z urzędu przez organ udzielający pomocy.
Zgłoszenia są składane przeważnie w wykonaniu obowiązku ustawowego i, w odróżnieniu od podań, nie zawierają żądania skierowanego do organu administracji. Wystąpienie beneficjenta pomocy automatycznej o wcześniejsze wydanie zaświadczenia nie stanowi wniosku o jego wydanie. Co za tym idzie nie podlegają opłacie skarbowej.
Przepisy ustawy i rozporządzenia wprowadzają obowiązek wydawania zaświadczeń o pomocy de minimis przez podmioty udzielające pomocy, nie pozostawiając w tym zakresie elementu uznaniowości. Można więc mówić w tym przypadku o obowiązku wydawania zaświadczeń z urzędu (mimo iż pomoc może być udzielana na wniosek). Również w sytuacji, gdy w treści decyzji zostaną zawarte wszystkie elementy zaświadczenia należy przyjąć, że wydawana z urzędu decyzja zastępuje takie zaświadczenie. Nawet w sytuacji, gdy beneficjent pomocy w formie ulgi podatkowej udzielanej na podstawie aktu normatywnego bez wymogu wydania decyzji wystąpi o wcześniejsze wydanie zaświadczenia należy przyjąć, że nadal jest ono wydawane z urzędu. Wystąpienie beneficjenta pomocy o wcześniejsze wydanie zaświadczenia może bowiem jedynie skrócić czas oczekiwania na to zaświadczenie, co nie zmienia faktu, że w przypadku braku takiego wystąpienia podmiot udzielający pomocy jest zobowiązany w terminie ustawowym wydać zaświadczenie z urzędu.
Spełniamy szereg warunków
Aby zapewnić zgodność udzielanej pomocy z przepisami wspólnotowymi i nałożonymi na Państwa członkowskie udzielające pomocy de minimis obowiązkami, przedsiębiorca ubiegający się o wsparcie w ramach tej kategorii pomocy zobowiązany jest do przedłożenia następujących dokumentów:
1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w okresie bieżącego roku kalendarzowego, w którym występuje o wsparcie oraz dwóch poprzedzających lat kalendarzowych lub oświadczenia o wielkości otzrymanej pomocy de minimis w tym okresie,
2) w przypadku nieotrzymania pomocy de minimis stosownego oświadczenia w tym okresie,
3) informacji o każdej innej pomocy publicznej, jaką otrzymał w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, na pokrycie których ma być przeznaczona wnioskowana pomoc de minimis lub oświadczenia, że takiej pomocy nie otrzymał,
4) oświadczenia, że nie znajduje się w trudnej sytuacji w rozumieniu pkt 9-11 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw.
Zaświadczenie o pomocy de minimis zawiera:
1) datę wydania;
2) pieczęć podmiotu udzielającego pomocy publicznej;
3) nazwę, numer identyfikacji podatkowej (NIP), siedzibę i adres podmiotu udzielającego pomocy publicznej;
4) określenie beneficjenta pomocy de minimis albo pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie;
5) dzień udzielenia pomocy publicznej,
6) wartość udzielonej pomocy publicznej brutto w złotych i w euro;
7) wskazanie podstawy prawnej udzielenia pomocy publicznej;
8) stwierdzenie, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis albo pomocą de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie;
9) dane osoby upoważnionej do wydania zaświadczenia.
Zaświadczenie o pomocy de minimis wydaje się z urzędu w dniu udzielenia pomocy publicznej będącej pomocą de minimis, a w przypadku pomocy:
1) udzielanej na podstawie decyzji – wraz z tą decyzją w dniu jej wydania;
2) w formie ulgi podatkowej udzielanej na podstawie aktu normatywnego bez wymogu wydania decyzji
w terminie 2 miesięcy od dnia udzielenia pomocy publicznej.
WZÓR
……………………………..
(pieczęć podmiotu udzielającego
pomocy publicznej)
ZAŚWIADCZENIE O POMOCY DE MINIMIS
I Nazwa podmiotu udzielającego pomocy publicznej
………………………………..
II Numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu udzielającego pomocy publicznej
………………………………..
III Siedziba i adres podmiotu udzielającego pomocy publicznej
………………………………..
Poświadcza się, że pomoc publiczna udzielona w dniu ………,
na podstawie ……………………………………….1):
I Imię i nazwisko albo firma beneficjenta pomocy
………………………………..
II Numer identyfikacji podatkowej (NIP) beneficjenta pomocy
………………………………..
III Miejsce zamieszkania i adres albo siedziba i adres beneficjenta pomocy
………………………………..
o wartości brutto …………….. zł stanowiącej
równowartość ……………… euro2) jest pomocą
de minimis, spełniającą warunki określone w
…………………3).
Dane osoby upoważnionej do wydania zaświadczenia:
……………… …………………. …………….
(imię i nazwisko) (stanowisko służbowe) (data i podpis)
______
1) Należy podać pełną podstawę prawną udzielenia pomocy.
2) Należy podać wartość pomocy w euro zgodnie z przepisami w sprawie szczegółowego sposobu obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach.
3) Należy podać właściwe rozporządzenie Komisji Europejskiej dotyczące stosowania art. 87 i 88 TWE do pomocy de minimis.
Od 1 stycznia 2007 r. obowiązuje rozporządzenie, które wprowadza bezwzględny zakaz dzielenia środków pomocy, których wartość wykracza poza pułap de minimis, na kilka mniejszych części, w celu sprowadzenia ich do poziomu mieszczącego się w pułapie de minimis.
Na podstawie powyższego rozporządzenia Komisji pomocy de minimis nie można udzielać:
1) w formach nieprzejrzystych (w stosunku do których konieczne byłoby przeprowadzenie oceny ryzyka dla obliczenia wartości pomocy);
2) w sektorze rybołówstwa i akwakultury;
3) w sektorze z produkcji podstawowej produktów rolnych wymienionych w Załączniku I do TWE;
4) na działalność związaną z wywozem;
5) w przypadku preferowania towarów krajowych;
6) w sektorze węglowym;
7) na nabycie pojazdów w drogowym transporcie towarowym;
8) przedsiębiorcom znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. WE C 244 z 1.10.2004).
Organ udzielający pomocy de minimis zobowiązany jest z mocy ustawy do wydania zaświadczenia o udzielonej pomocy de minimis w przypadku, kiedy stwierdzi, że wartość faktycznie udzielonej pomocy de minimis jest inna niż wykazana w zaświadczeniu wydanym przez ten organ. Zaświadczenie powinno być wydawane w terminie 14 dni od stwierdzenia tego faktu. W nowym zaświadczeniu organ podaje prawidłową wartość pomocy oraz stwierdza utratę ważności poprzedniego zaświadczenia.
A co w sytuacji, kiedy nigdy nie otrzymaliśmy pomocy de minimis? Nawet jeżeli nasza firma nigdy z niej nie skorzystała, pamiętajmy o tym, że skłądając wniosek MUSIMY załączyć informacje o otrzymanej pomocy de minimis
W takiej sytuacji najczęściej wystarczy tylko wypełnić dane teleadresowe firmy i wpisać w pozostałych tabelach: nie dotyczy.
Jeśli nie załączymy takiego załącznika to musimy liczyć się z tym, że wniosek zostanie odrzucony z przyczyn formalnych.
Czytaj także:
